L.
Aangemaakte forumantwoorden
- AuteurAntwoorden

L.LidBedankt voor jullie uitgebreide antwoorden @MoniqueVanZoelen en @Ankie !

L.LidNou, zeker herkenbaar! Ook wij proberen duidelijke regels te hebben. Omdat we een groot gezin hebben met kinderen en volwassenen tussen de 23 en 6 jaar zijn die regels niet voor iedereen hetzelfde.
1 regel is heel duidelijk en voor iedereen gelijk: geen mobiel aan tafel. Eten doen we gezamenlijk en met elkaar, we zijn even gesloten voor de buitenwereld. Onze ervaring is dat regels onmisbaar zijn maar dat het gesprek hierover zeker zo belangrijk is zodat de kinderen hoe jong ze ook zijn weten waarom we deze regels hebben.

L.LidHoi Helma, wat een interessante vraag!! Dit gebeurt hier ook alleen wordt ik me er door jou vraag pas bewust van. Ik was heel erg bezig nu met de vraag waarom ik zo snel ‘op’ ben als de kinderen om me heen zijn terwijl ik er wel heel erg van geniet. Ik zocht het meer bij mezelf maar het is natuurlijk een veel groter geheel. Ik ga er eens op deze manier naar kijken….. Ben benieuwd tot welke ontdekkingen we komen.
Groetjes Laurian

L.LidHallo,
Dit is idd zo herkenbaar! Bij ons hebben ze er allemaal last van gehad. De een wat meer dan de ander, maar toch. Komend schooljaar hoopt de zesde naar de middelbare te gaan. Heel gevoelig meisje, vaak hoofdpijn na schooltijd dus die gaat het ook weer even pittig krijgen. Wij houden de kinderen regelmatig thuis als het te hoog komt, dan moeten ze gewoon weer even tot zichzelf komen. Veel knuffelen, praten, huilen, leuke dingen doen en samen kijken hoe we de draad weer oppakken…. Onze ervaring is dat het na de tweede klas een stuk beter gaat. Onze jongste op de middelbare zit nu in de 3e. De 1e twee jaar had hij een Time out kaart, nu heeft hij hem niet meer omdat hij op een andere vestiging zit maar hij mist hem tot nu toe ook nog niet.
Groetjes Laurian

L.LidHoi Lenny,
Wat is dit verhaal herkenbaar!! Wij hebben een soort gelijke periode gehad met onze oudste dochter, toen 16. Wat voel je je als ouder dan akelig machteloos, he?!
Ze had toen en een vriendje en het was allemaal leuk en verliefd, leek niks aan de hand. Maar s morgens steeds misselijk en regelmatig spugen. Paar keer opgehaald omdat ze onderweg in de bus had gespuugd. Na paar maanden ging verkering uit en problemen waren direct opgelost. Achteraf had ze toch last van onderhuidse spanning waar ze niet naar luisterde of die ze niet bewust was.
Ik hoop dat de tips van Monique je helpen en dat het al beter gaat!! Ik heb niet echt tips voor je naar wou even laten weten dat jullie niet alleen zijn met dit ongemak😉.
Groetjes Laurian

L.LidBij ons doen vooral de oudste kinderen vooral in de winter vaak spelletjes. En echt favorite hebben ze niet, het wisselt. Ze spelen vaak Koehandel, Saboteur, Codenamen, Valse motten, Baantjer enz…
De kleine doen meer memory, monopolie, Rummikub enz… Eigenlijk geen idee waarom we/ze die spellen leuk vinden. K wist ook niet dat je zo executieve functies kon oefenen. Reden om er eens vaker een spelletje bij te pakken!

L.Lid@Josy en @MoniqueVanZoelen bedankt voor jullie antwoorden! We hebben weer genoeg te overdenken en te bepraten met elkaar. Het is fijn om hier op deze manier wat richtingaanwijzers te vinden. Bedankt!

L.LidHa Monique! Bedankt weer voor je uitgebreide antwoord!
We hebben het onderwijs nu ook al met hem besproken maar het is lastig om dat te accepteren. Het geeft hem een paniek gevoel nog 4 jaar in deze tunnel te moeten vechten…. K moet er eerlijk bij zeggen dat zijn zelfbeeld niet heel positief is en dat hij vooral vanbinnen veel strijd ervaart wat soort verlammend werkt en zo zijn negatieve kijk op zichzelf weer versterkt.
We Zouden het echt heel fijn vinden als ook anderen hun ervaringen en adviezen met ons zouden willen delen!
nog een vraag: gaan we hier zelf uit komen of heeft hij hulp nodig? Welke hulp dan? Graag tips en ideeën! Met reguliere ggz en de huisarts heeft hij niet zulke goede ervaringen dus hij is daar een beetje huiverig voor…

L.LidOeps, dat slapen is hier ook wel eens een dingetje!! Bij de kinderen proberen we er geen probleem van te maken. We zeggen dat ze maar lekker moeten gaan liggen dan rust je lijfje vast uit. Probeer maar iets leuks voor je feestje te bedenken en als het echt niet lukt pak je maar een leuk boek. Meestal vallen ze vanzelf in slaap als wij naar bed gaan en lekker in de buurt zijn.
Voor Mezelf vind ik het wel lastiger…. schrijven helpt mij wel om te ontspannen.

L.Lid@MoniqueVanZoelen een vraagje naar aanleiding van het boek: er wordt van iedere functie aangegeven op welke leeftijd die tot ontwikkeling komt en tot wanneer dat doorgaat. Als een functie nu niet goed of niet voldoende ontwikkeld, kun je dat op volwassen leeftijd dan nog goed maken? Of wordt het dan meer leren omgaan met ‘je handicap’ ?

L.LidWat ik vooral lastig vind is dat ze vaak met hoofdpijn uit school komt. Ze zoekt dan zelf haar rust wel maar eigenlijk is het dan al te erg. Het gaat van rust niet over dan en ze kan dan ook niet lekker met vriendinnetjes gaan spelen. Dat vind ik wel eens lastig want het sociale stukje krijgt daardoor ook weer een hobbeltje: als ze gaat spelen wordt de hoofdpijn soms migraine-achtig, als ze niet gaat spelen wordt ze soms door anderen als aansteller versleten…

L.LidBedankt voor je reactie! Zo fijn, dat stukje herkenning! Misschien een rare vraag maar hoe ziet dan in de praktijk ‘ af en toe een rustmoment ‘ er uit? Doe je dat op vaste tijden? Voelt je dochter dat zelf aan of signaleren jullie wanneer ze dat nodig heeft? Is rust echt op bed of bank of meer ergens alleen even iets rustigs doen? Mag dat op school ook?

L.LidIk denk dat ik hier vrij weinig vanaf weet. Ik zie het wel regelmatig langs komen maar wat het rijtje precies is weet ik eigenlijk niet. Ik weet dat je er in de nieuwsbrief regelmatig over schrijft maar ik heb het nog nooit goed opgeslagen in mijn hoofd. Wat ik wel heb onthouden is dat als je aan het ene punt werkt dat automatisch een positief effect heeft op de andere punten. Ik heb nog wat bij te spijkeren😟

L.LidHoi Lenny,
Nee, ze heeft daarna geen relatie gehad. Ze is nog jong en wil nu eerst studeren 😉. Zelf zegt ze nu dat ze ervan geleerd heeft dat ze haar gevoel serieus moet nemen ook als ze nog niet helemaal kan plaatsten waarom het niet goed voelt. Wij maken ons geen zorgen dat ze geen relatie aan zou kunnen maar binnen een relatie zal er voor haar genoeg ruimte en begrip moeten zijn voor haar sensitiviteit.
Groetjes
Laurian

L.LidHé Monique,
Na Het lezen van de samenvatting heb ik gelijk het boek besteld. Ik heb er zin in om me daar meer in te gaan verdiepen. Had ik eigenlijk al veel eerder moeten doen!
- AuteurAntwoorden